Jaaaaa mensen, daar was ik weer!!!

Iedereen bedankt voor de lieve berichtjes en voor de reacties op de site! Het doet me elke keer nog steeds goed te weten dat ik niet vergeten ben...haha
Het vorige verhaal ging over kerst en Sinterklaas, maar ondertussen zijn we alweer in februari, dus daar kom ik weer met een secquel hoor!

In januari was namelijk trip # 2 gepland: The Great Ocean Road, Tasmania en later in februariNew Zealand. En wat een trip mensen, er is weer volop avontuur geweest met wederom een paar ‘bijna-dood ervaringen', dus riemen vast, daar gaan we....!!

Dinsdag 4 januari, de zon scheen en hij scheen hard!! Hitte hier in Orange...en daar krijgt Sjouk vaak onaangekondigde opvliegers van! Maar goed, zweten schijnt heel gezond te zijn, dus in de brandende zon de auto ingepakt en vertrokken richting Melbourne. Geografische update: Melbourne ligt in het Zuiden van Australie en is de hoofdstad van Victoria. Het is een zeer grote stad met veel inwoners en echt fantastisch om te bezoeken. Veel mensen zeggen zelfs dat ze Melbourne over Sydney verkiezen omdat Melbourne alles heeft van een grote drukke stad, maar toch ook heel veel mogelijkheden heeft om je lekker rustig terug te trekken.
Na 10 uur rijden was ik wel zo'n beetje kapot, maar eindelijk aangekomen in Frankston waar we verbleven bij een nicht van Josh. Emma en Anthony hadden nog wat lekkere leftovers, dus die waren gauw soldaat gemaakt. Toen vroeg oekedakken (Fries voor slapen), want de dag erna zouden we Melbourne City ingaan om het een en ander te bekijken.

Het bleek dat we het beste met de trein naar de city konden gaan, dus Anthony zette ons de volgende dag af op het station. Een kaartje van 12 dollar, een rit van een uur en toen: WOW!!!! Melbourne is echt heel heel heel mooi!!! Je hebt ongelooflijk grote flatgebouwen, maar daar omheen zijn veel parken en mooie oude huisjes, bruggen, steegjes...eigenlijk een mengeling tussen Spanje, Frankrijk, Amsterdam en Italie. Het uitzicht was vanuit elke hoek fantastisch!
We besloten om een van de wandeltochten te lopen en die brachten ons langs mooie arcades, kleine riviertjes, oude winkelcentra en graffiti-steegjes. En de laatste, daarbij heb ik mijn ogen uitgekeken. Ik heb daar ook al redelijk wat foto's van op de site gezet. Wat een geweldige kleuren, tekeningen en verhalen hebben die kunstenaars gemaakt...en natuurlijk kon ik het niet laten om bij elke meter stil te staan en het 200 keer op de kiek te zetten!.
Vervolgens zijn we naar een Art Gallery geweest, dit is nu wel zo'n beetje vaste prik in elke stad waar we komen. Want goh, kunstenaars hebben ze hier wel in dit land, waanzinnig!
Na een lange en heel leuke en gezellige dag weer de trein terug naar Frankston, waar Emma heerlijk had gekookt.
Die avond hebben we ook bekeken wat de beste opties zouden zijn om naar Tasmania te gaan. Het oorspronkelijke plan was om met de ferry over te steken, want dan zouden we onze eigen auto kunnen gebruiken en zo ook kunnen kamperen met onze spullen. Maar helaas gooide de ferry maatschappij roet in het eten, want een bij elkaar opgetelde som liet weten dat het meer dan 1000 dollar zou gaan kosten om over te steken!! Emma stelde voor om te vliegen en accomodatie te zoeken...en om een lang verhaal kort te maken...dat hebben we uiteindelijk gedaan. Ticket geboekt en klaar voor Tasmania.
Maar niet voordat we eerst The Great Ocean Road (GOR) zouden hebben gedaan! Whoohoo! Ik had al zoveel mooie verhalen gehoord van vrienden en veel mooie foto's gezien, maar het is toch wel heel speciaal als je er zelf bent.
The GOR is een piepklein stukje op de kaart, onderin Australie, maar als je er rijdt duurt het eeuwen voordat je ergens bent! Je rijdt door en langs bergen, uitkijkend op de ocean en dat is een heel mooi gezicht. Het einde van de GOR is Warnnambool en dat is waar wij begonnen zijn. Huh? Waar jullie begonnen zijn? Ja, inderdaad haha...dat kon niet anders, want zoals altijd, lekker onvoorbereid en spontaan als we zijn met alles, waren we even vergeten dat het hoogseizoen is....alle campings VOL!
Bovendien gaat iedereen meestal naar Queensland, maar door al die vreselijke overstromingen daar blijft iedereen thuis of gaat naar andere oorden...zoals waar wij dachten naartoe te gaan!

Plan de campagne wees uit dat we het gewoon andersom zouden gaan doen. Aan het eind beginnen en langzamerhand terugrijden naar het begin...omdat je dan meer kans hebt op campingplekken.
Enfin, al rijdens krijgen we bijna een ongeluk doordat Josh ‘even' niet zat op te letten. Met 80 km pu zie ik zo ongeveer de de dood tegemoet en schreeuw uit STOP!!!!!! Want plotseling voor ons stoppen alle auto's en staan stil...wegwerkzaamheden die niet zo goed gesignposted zijn! Met een ruk aan het stuur vliegen we de berm in langs de andere auto's en ik heb op dat moment geen bloed meer in m'n benen...bibber de bibber....erg geschrokken en toen rustig maar weer verder gereden....

We kwamen aan bij de 12 Apostels...(Google maar...en dan even op images klikken!) en het was:........bewolkt!!! @#$%^&*() Grrrrrr....ben je eindelijk op de plek waar iedereen van verteld dat het zo prachtig is en ik voel me alsof ik in Nederland onder een donderwolk sta!!!
Met m'n zaklamp zoeken naar die krengen...haha...nee, geintje....het was inderdaad helaas bewolkt en af en toe miezerde het, maar we hebben toch een toptijd gehad daar! Veel foto's gemaakt van de omgeving , de hoge ravijnen, de grotten, de oceaan, de rotsen, de dieren en onszelf!! We hadden een rugbybal meegenomen en een wedstrijdje gespeeld op het strand! Josh heeft het allemaal gefilmd en daar ben ik heel blij om, want ik heb hem toch genadeloos getackled...ik heb het gelukkig nog steeds in me!! ;)
Eenmaal terug op de camping en het begint steeds harder te regenen...is dit de Australische zomer??!! Het is vreselijk, want op dat moment komen we er ook achter dat er al 10 doden zijn door de overstromingen in Queensland. Het is zo gek en onwerkelijk te weten dat we daar niet lang geleden waren....zo vreselijk voor alle mensen daar.
Dus al die regen steeds en al die fluds...ik krijg er steeds meer de kriebels van.
De volgende dag (in Geelong ondertussen) alles kletsnat, maar toch gedwongen om de tent en de rest in te pakken en verder af te reizen, want vandaag vliegen we naar Tasmania. We vlogen vanaf Melbourne Airport naar Hobart (de hoofdstad van Tasmania). We kwamen erg laat aan en omdat we nog niet eerder accomodatie hoefden te zoeken werd het een race tegen de klok. Uiteindelijk hebben we in een Youth Hostel geslapen in een kamer met 12 andere mensen. Josh had dit nog NOOIT in zijn leven gedaan en was een beetje onthutst...hahahahha! Geweldig! Iedereen die ooit in een youth hostel heeft geslapen weet dat je met veel verschillende mensen in een (meestal kleine) kamer slaapt waarbij stapelbedden worden gebruikt met oude lakes en kussens e.d. Je deelt de douche, de wc en alle geuren die na een dag van activiteiten door iedereen verzamelt is....dus je kunt je een voorstellingt maken van hoe zo'n kleine kamer ruikt.
Maaaaar...het was een zeer goede ervaring, vooral voor Josh, want die stond vreemd op te kijken toen de gastheer hem zijn bundeltje met lakens in de handen drukte....'Moet ik mijn eigen bed opmaken??!!' Ja Josh, daarom is het zo goedkoop!...Eenmaal in de kamer: 'Moet ik in een stapelbed slapen??' hahaha...hilarisch....We hebben allebei in een apart stapelbed geslapen en de hele nacht naar elkaar gezwaaid...hihihihi

Verschillende mensen zorgen ook voor verschillende avonturen en verhalen en er was volop van dat aanwezig daar. Een van de mensen daar was bergbeklimmer, een ander meisje sprak niet en zat alleen maar op haar bed te mediteren (dit vond Josh echt heel gek en heel grappig....hij heeft het er nog steeds over), een andere jongen keek de hele tijd dvd's op zijn laptop en de hele kamer was bezaaid met troep, kleding, en apparatuur die door iedereen heftig opgeladen werd...! Het was super leuk.
De volgende dag in onze coole huurauto op weg naar Launceston waar we door een coole Gorge hebben gewandeld tussen de bloemen en dieren en mooie bruggen...en wat ik daar zag!!!!!!!
Oke, beloof me alsjeblieft om nu niet te lachen....maar wisten jullie dat pauwen kunnen vliegen???!!!
Hallo, ik schrok me kapot toen ik die beesten bovenin een metershoge boom zag....het eerste wat ik dacht was: ' Ah gossie, welke idioot zet al die pauwen nou zo zielig bovenin een boom? Hoe komen ze nou ooit weer naar beneden die arme beesten?'
Al goed, Josh heeft me vierkant uitgelachen toen ik het verhaal vertelde en ik voelde me heel stom toen ik uiteindelijk ook zag met welk gemak ze heen en weer huppen op de takken.
Pauwen......achterlijke beesten!!!!

We bleven die avond in een Ierse pub slapen en maakten meteen gebruik van de gelegenheid om lekker een paar biertjes te nemen beneden. Er trad een goede band op die coverliedjes deed van een andere band: Mumford and Sons...en dat was heel gaaf. Na een paar biertjes teveel lekker op bedje, want de volgende dag zouden we naar Cradle Mountain gaan.

Cradle Mountain was nat die dag....maar fantastisch mooi...we hebben een hiketocht gedaan om Dove Lake en het was echt magisch, want de mist die over het meer dobberde zorgde voor een gaaf effect...!! Het leek sherwood Forest wel...van Robin Hood...haha

De volgende dag gingen we naar Port Arthur en dat was echt het meest gave van heel Tasmania en ik zou er zo 100 keer weer naartoe gaan...Port Arthur is een heel belangrijke bladzij in de geschiedenis van Australie, want daar werden de criminelen naar gedeporteerd vanuit Australie, maar ook veel andere landen uit Europa en Amerika....er is zoveel geschiedenis verbonden met die plaats, en dat voel je heel duidelijk..!! We hebben daar namelijk overdag een paar tours gedaan en veel geleerd en gezien van de verhalen en de geschiedenis...je kunt alles aanraken en je hoort de meest enge spookverhalen.
Josh wilde heel graag een Ghost tour doen, want veel verdwaalde zielen spoken nog steeds rond daar en dat vind hij heel interessant..(ik minder, want ik ben heel gevoelig voor dat soort dingen...ik krijg altijd wel een ‘ontmoeting' waar ik helemaal niet op zit te wachten). Maar goed, voor hem heb ik het gedaan en het was ENG!!! Die plek schijnt beschreven te zijn door ghost haunters als de op een na meest haunted place in heel de wereld!!!
Jottem!!! :S
Met kerosine lantaarns als enkel licht liepen we door Port Arthur en kregen we de meest enge verhalen te horen...geen special effects, want dat vinden ze taboe....maar ik zal jullie zeggen...de tourguide vertelde iets waarbij later mijn haren recht overeind stonden......
Terwijl we in een donkere muffe kelder stonden, die de dorpsdokter in die tijd toen gebruikte als mortuary (mortuarium) om de overleden gevangenen open te snijden. Omdat hij geen licht had in die enge kelder werden gevangenen gebruikt om lantaarns hoog te houden, terwijl de dokter de mensen opensneed en onderzocht. Ik vond het een interessant verhaal en wilde aan het eind, voor de groep vertrok wat foto's maken...Ik stond in een hoek en wat ik ook probeerde mijn camera werkte niet en begon te ruizen...met groen en rode lichtflitsen als bliksem door het display!!
WEGWEZEN is het enige wat ik toen dacht!!!
Die avond sliepen we in The Convict Railway Station...waar de gevangenen vroeger op mankracht grote wagons met goederen vervoerden van en naar Port Arthur.
Sjouk voelde zich alles behalve op haar gemak!!! We sliepen in een prachtige kamer met alles erop en eraan, en ook nog in oude staat, dus het was heel mooi....Maar toch had het een heel hoog Paranormal Activity gehalte! En die nacht werd ik wakker door een geluid...van zingende mannen...ik herkende het gezang niet en kon ook geen tekst verstaan, maar het was zo luid dat ik er wakker van werd. De volgende ochtend werd ik wakker en vroeg aan Josh of hij het ook gehoord had...'Nee, ik heb helemaal niks gehoord' IEEEEUUUWWWW!!!! Eng!!!! Heb ik weer!
Ik heb het van me afgeschud en besloot om te genieten van de dag, want we zouden vandaag terugvliegen naar Melbourne. Dus hup naar de auto toe...en echt............

OH MIJN GOD!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik deed het portier open...en er vloog een spin, groter dan mijn hand (!) langs het portier!!!!!!!!
Ik zag meteen dat het een huntsmanspider was en gilde het uit! Dat vonde meneer spin denk ik ook heel eng en besloot te vluchten.......
in de auto onder het dashboard!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! NOOOOOOOOOOOOOOO!!!!!!!!!!!
Goed, ik zal niet liegen....ik heb moord en brand geschreeuw dat ik de auto absoluut niet meer in zou gaan en dat ik desnoods mijn vlucht zou missen als Josh die spin er niet uit zou krijgen......
Dus arme Josh...alles geprobeerd, maar nee, als een spin zich eenmaal verstopt kan het dagen duren voor hij weer tevoorschijn komt...
Huilend heb ik op de achterbank gezeten achter Josh...voortdurend kijkend naar het dashboard of ik niet die vieze, enge en lange poten zag.

Eenmaal terug op het vliegveld en inchecken...de reis terug was gelukkig lekker kort en die nacht hebben we weer bij Emma geslapen...Ennnnnnn....tickets geboekt voor The Australian Open 2011!!!!!!!!

Whoohoo, wij waren erbij...en het was geweldig! Ik heb veel geleerd over tennis en te gekke games gezien met te gekke mensen....en het leukste was bijna nog wel dat ik een bekende tegenkwam uit Holland....!!! Samen hebben we tennis gekeken en daarna zijn we wat wezen drinken in de Monkeybar en het was zo gezellig! Super te gekke ervaring die ik niet snel zal vergeten.

Het werd weer tijd om op huis aan te gaan en langzaam reden we terug van Melbourne naar Orange. Bij een van de laatste campings waar we sliepen weeeeeeer een encounter met een huntsmanspider!!!! Dit keer zat hij op de achterkleop van de auto die ik net had dichtgeslagen..!!! Ik kon wel janken!!! En dat heb ik ook gedaan, want Josh heeft hem doodgemaakt....vond ik eigenlijk wel zielig...want ookal vind ik spinnen heel eng, ik maak ze nooit dood... gossie..

Eenmaal weer terug in Orange en meteen de sportkleren aan om lekker te rennen en daarna pilates te doen...tjoh...helemaal strak in het vel hier he...

De dag erna hebben we alles gewassen, want niet lang en dan gaan we alweer naar New Zealand...!!! whoo, wat een leven toch he...

En met het vooruitblik op New Zealand zal ik dit verhaal tot besluit brengen, want ik heb helemaal verkrampte vingers van het typen..!! haha

(op dit moment is het alweer februari en New Zealand is dus al geweest) Maar ik beloof dat ik heel snel het nieuwe avontuur op de site zal zetten en proberen om foto's op te laden...want het was fantastisch!!!!

Lieve mensen, tot gauw, want de 23^e vlieg ik alweer terug....whoohoo!!

Dikke tut Gauk!