Goed! Waar waren we ook alweer gebleven in dit fantastische reisverhaal...?
Ik sla mijn agendaatje open en zie in grote blokletters; NEW ZEALAND (hartje - hartje -smiley - smiley!!!
New Zealand mensen, wow, ik had er al zoveel moois over gehoord, en nu zou ik het met eigen ogen gaan ontdekken. Laat het ook toeval zijn dat ik daar een vriendinnetje heb wonen, Shantelle Cochrane, die ik jaren geleden via rugby heb ontmoet. Zij speelde bij onze club; Waterland, en is toen ernstig geblesseerd geraakt en bleef ruime tijd bij ons in de Fisjing wonen (studententijd met de meiden!!) Shantelle woont in Geraldine (Canterbury) samen met haar vriend James, op het zuidereiland en dat is ongeveer 2 uur rijden van Christchurch.Via het internet en de telefoon hebben we steeds contact gehad en Josh en ik zouden bij haar op de boerderij (ze is dairy farmer) verblijven en een auto kunnen lenen. Ook zouden we het een en ander rond gaan reizen, dus helemaal perfecto!!

Zoals jullie misschien uit het vorige verhaal hadden vernomen, kwamen we de 20^e van januari terug van onze Great Ocean Road trip, dus zouden we 1 dagje hebben om van alles te wassen en het een en ander weer in te pakken voor de next trip!! Tjonge-jongeh, je moet er wat voor over hebben he, zo'n reisavontuur

Dus, de 22^e van januari stappen Josh en ik, na een zeer kort nachtje, in de auto en reizen wederom weer af naar Sydney. Ondertussen heb ik die stad zo vaak gezien dat ik er een heel epistel over kan schrijven! We checken om 5.45 p.m in en 2 uur laten zitten we in de lucht om vervolgens 3,5 uur te vliegen naar Christchurch.
We kwamen midden in de nacht aan en Shantelle had al laten weten dat ze ons helaas niet op zou kunnen halen, want ze had die avond een ‘Hen's Night' (vrijgezellenfeest van de bruidspartij) en dat was 8 uur bij Christchurch vandaan. Dus hadden we van tevoren een motelletje geboekt; The Cherry Tree Lodge.
Eenmaal op het vliegveld stapten we in de taxi bij een geweldig gezellige en leuke Zuid-Afrikaan. We hebben zo gelachen en natuurlijk lekker Nederlands-Afrikaans gesproken. Baja goed he K@@tje!!!
Redelijk uitgeput en bezweet stapten we ons ‘huuske' binnen en ik besloot om maar meteen het bed in te duiken en de ochtend erna uitgebreid te douchen. Toch nog maar wel even een borstel over de tandjes halen en zoals menigeen weet, dat doe ik het liefst naakt! Nou, eigenlijk is dat niet helemaal waar, maar dit keer gebeurde dat wel....ennnnnn.....GATVERDAMME>>>>IEEEEUUUUWWWWW...
Grenzend aan de badkamer was meteen ook de ingang van de kamer met een lang raam van plafond tot de grond. Dat raam was niet op zijn best geblindeerd, want tot mijn grote schrik, terwijl ik lekker nonchelant m'n tandjes liep te poetsen, en heen en weer liep tussen de badkamer en de rest, zag ik dat er een man door het raam naar me stond te kijken. Hij staarde me recht en onafgebroken aan in de ogen en had zwarte kleren aan met een muts over zijn hoofd!!!!!!!!!!!!!!!! AAAAAHHHHHH....in mijn eerste reactie floepte er heel veel Nederlands uit: 'AAAHHH, idioot!! Mafkees!!!! Wat sta jij hier nou te kijken.....hoepel op!!!!!!' Ik wist gelukkig nog wel heel snel mijn edele delen te verhullen en riep meteen naar Josh dat er een enge man naar me stond te loeren....
Josh dacht dat ik een grapje maakte en stond nog steeds keurig z'n tandjes schoon te schrobben....tot hij merkte dat ik het meende en hij vlug naar het raam vloog. De man was ondertussen weggelopen, maar het gebouw was net een doolhof, met veel trappetjes en hoekjes en steegjes, dus Sjouk voelde zich echt niet opo haar gemak!! Snel alle gordijnen dichtgetrokken en de deuren op slot....gatverdamme, ik zou die nacht niet echt relaxed slapen!!
Volgende keer toch maar eens kleren AAN proberen terwijl ik m'n tanden poets...hahaha

De dag erna zou Shantelle ons in de middag ophalen, dus dat gaf ons de gelegenheid om Christchurch te ontdekken. We hebben veel winkeltjes bekenen en meteen ook alweer van alles aangeschaft, zoals sport-bh's en surfpakken (!) en uiteraard lekker ontbeten en geluncht.
Veel plekken en gebouwen in Christchurch waren afgezet met hekken, want niet te lang geleden was daar een hevige aardbeving, die veel schade heeft aangericht.
We hebben een kerkje vanbinnen bekeken en dat was erg mooi....Japanner Josh heeft daar ook veel mooie kiekjes van genomen...
Toen was het moment daar dat Shantelle ons ophaalde en dat was geweldig! Ik vond het heerlijk haar weer te zien en we hebben ook uitgebreid gekletst en bijgepraat over van alles. Onderweg zijn we gestopt om pizza te halen voor het avondeten. En mensen, tijdens het rijden....WOW!!!! Er is zoveel om je heen waar je mond van open valt. New Zealand is een en al gebergte met prachtige meren en kilometers aan akkers en boererijen. De akkers zijn niet zoals bij ons in Nederland onderbroken met kleine slootjes, maar met huizenhoge heggen!! Ik praat echt over 10 tot 12 meters hoge heggen!! Dat zag er zo spectaculair uit. Ik vroeg waarom dat was, en Shantelle antwoorde dat het was voor bescherming van de akkers en voor de dieren die kunnen schuilen. Nou, ik vond het fantastisch en ik denk dat ik bij deze een actie ga opzetten voor de Nederlandse boeren: ‘Hoe bescherm je je akker? Met een heg makker!!'
En toen....ik kan het niet genoeg verkopen, maar JE-ZUS!! Als ik jullie toch kon vertellen hoe Shantelle's boersderij ligt en wat je ziet om je heen...: 'Died and gone to heaven'
We kwamen aan en ik zag prachtige bossen en gebergten,met nog steeds sneeuw op de toppen, de meest groene grasvelden, met waanzinnig mooi licht van de zon....kleine zwart-witte melkkoetjes die door de achtertuin grazen en de meest zuivere lucht die ik ooit heb ingeademd. Ik denk dat ik jullie wel kan meedelen dat er een traantje over m'n wangetje liep, bij het zien van al dat moois.
(ik zal proberen om een paar foto's op de site te zetten, maar dan moet ik eerst even de fotoruimte opwaarderen/upgraden) 's Avonds hebben we knus op de bank film gekeken en plannen gemaakt over de te bezoeken plaatsen.

Omdat Shantelle boerin is, moet ze om 4 uur het bed uit om de koetjes te melken. Ik werd lekker uitgerust wakker en at mijn bordje muesli (met vers gehaalde melk) aan de picknicktafel in het gras, met op de voorgrond die prachtige bergen. Kleine kristalletjes van dauw op alle blaadjes en het gras...ik voelde me supergelukkig en zag mezelf hier al helemaal wonen!
Later zijn we Geraldine ingeweest en hebben daar allerlei plaatselijke heerlijkheden geproefd en gekocht. Josh heeft bijvoorbeeld 3 kilo (!) relish gekocht!!!!??? Haha en ik lekkere jammetjes.
Bij de plaatselijke pub hebben we gelunched en daar heb ik het lekkerste garlic bread OOIT geproefd...echt OOIT!!!!! En dat vind ik zo K*T...want nu weet ik dat ik niet zo snel meer zulk lekker brood zal proeven...hahaha
Vervolgens zijn we naar Peelforest gereden, en daar hebben we een hikingtrack gewandeld die je omhoog leidt naar een uitzicht over de rivier waar Lord Of The Rings is gefilmd!!! WOW! Het was prachtig!
Op de terugweg zijn we naar James' boerderij geweest met een kleine pit-stop bij zijn ouders. Daar hebben we lekker thee gedronken en gekletst over onze reis en Holland.
James heeft trouwens een grote tractor!!! NIET NORMAAL! Dat ding heeft 2 grote wielen aan iedere kant...ik heb er een foto van....het zou zo in Transformers kunnen figureren!!!

En toen.....mensen....dit verhaal had hierna bijna geen vervolg gehad...want wederom WEER een bijna-dood-ervaring gehad, dit keer door mijn lieve vriendinnetje!!! Het is toch wat!!!
Daar reden we met 80 km pu over een dun gravel weggetje (je zou toch denken dat je daar automatisch 50 gaat rijden...maar nee...karren met die handel!!) en terwijl Shantelle druk zat te sms-en onder het rijden (foei-foei...daar houd ik echt niet van!) naderden we een splitsing. Je kon rechtdoor en rechtsaf, met de bocht mee...
Nou, op denk ik 5 meter voor de afslag kwam de schat erachter dat ze rechts moest....in een micro-seconde dacht ik nog: 'Oh, die gaat wel rechtdoor...mindert vaart en dan keert ze vast wel om'
Nee hoor!....Met 80 km pu ging het stuur om en daar schoten we over het grevel....de hele auto vloog met 360 graden om en we crashten door het gras over grote stenen en stopten nog net voor een grote boom, die aan mijn passagierskant wel heel dichtbij kwam!!!!! De auto was afgeslagen en rook kwam aan alle kanten tevoorschijn!
Ik kon niet geloven wat net gebeurd was, maar ik voelde wel dat al het bloed uit mijn hoofd was getrokken en mijn benen niet meer werkten....we hadden een ongeluk gehad....
Josh als onze automonteur wist alles van auto's, dus die wist meteen dat het niet goed was en we schoten de auto uit. Hij bekeek de situatie en checkte de gehele auto en zag tot ons grote opluchting dat een hele grote steen ons waarschijnlijk wel het leven had gered...want daardoor zijn we niet over de kop gerold en tegen die grote boom belandt.
Ik denk dat we allemaal erg geschrokken waren, want daarna probeerden we rustig weg te rijden, met een wel heel erg piepende en aanlopende autoband......phoe!....kon ik bijna echt m'n begrafenisplannen opsturen...haha

De volgende dag vertrokken we om de rest van het zuidereiland te bekijken en we reden richting Dunedin (Otago Peninsula). Vervolgens zijn we naar Lake Tekapo geweest en dat was geweldig!!! Het water is blauw-melkachtig van kleur en is zo strak als een spiegel met mooie groene boomkleuren die erbij afsteken.
Mount Cook stond daarna op de agenda, en mensen, daar wil je echt je wintersport vakantie doorbrengen. Er ligt nu nog steeds sneeuw op de toppen van de bergen, maar doordat alle verdere sneeuw gesmolten is, raast al het water nu door de rivierbedden en alle watervallen...Waanzinnig om te zien, en net als Lake Tekapo prachtig helder blauw/wit. We verbleven in een superknusse cottage in Kurow (halverwege Dunedin), die verstopt was tussen druivenranken, lavendelbedden, rozenstruiken, muntplantjes, tomatenplantjes en de impressive mountains op de achtergrond.
Lekker geslapen en toen de eerste stop. Dat was Aomara en daar hebben we de Mouraki Boulders bekeken. Dat waren een soort supergrote stenen die in de branding van de oceaan liggen. Ze lijken erg op dinosaurus-eieren en het ziet er waanzinnig uit!
Daarna zijn we in Dunedin naar de Cadbury fabriek geweest (beste chocola in het hele universum mensen!!) Daar hebben we een tour gedaan en uiteraard heul heul heul veel chocola geproefd en gekregen. Het was net Sjoukje in de chocoladefabriek!! Een echte meisjesdroom dus....
Om ook de jongensdroom te vervullen zijn we daarna naar de Speights-brouwerij geweest. Speights is New Zealand bier en wordt alleen op het zuidereiland gebrouwen. Het smaakt heerlijk! Vervolgens naar de Speights Ale House en weer bier gedronken.
Bij de Countdown hebben we avondeten gehaald...lekker zalm op brood en toen door de tuin van ons verblijf gelopen en van de zonsondergang genoten. Niet ver van ons vandaan was een pinguin kolonie, dus dat was erg leuk om te zien!
Het bleek dat je ook tours kon doen om de pinguins van dichtbij te bekijken...dat leek ons wel leuk, dus probeerden we de volgende dag een tour te boeken, maar jezus...wat een afzetterij zeg!
Gierige knierten als we waren dachten we die gloeiende pinguins zelf wel te bezichtigen via onze superzoom videocamera!!
We vonden een mooi plekje en slaagden erin om van een zeer lange afstand die gloeiende kolonie een uur lang te filmen. Goed zien konden we het niet, maar ach, als het maar iets leek op een pinguin om aan het thuisfront te laten zien.
Op een gegeven moment gebeurde er iets in die ‘kolonie' want ik zag opeens heel veel veren, vleugels en ook pinguins opstijgen...??!! Opstijgen?? 'Uhm, Josh? Pinguins kunnen toch helemaal niet vliegen??'
Bleek dat we een uur lang zwarte vogels hebben staan filmen daar...!!!
Nou, die opmerking staat op film hoor...we voelden ons behoorlijk dom en zo zie je maar weer...het moraal van het verhaal: 'Beter 1 pinguin in de hand, dan 10 uur lang zwarte vogels filmen!'

De dag erna reden we richting Queenstown, met op de achtergrond onze maffe Nieuw Zeelandse navigator, die we 'Betsy' hebben genoemd. En Betsy mensen, kon er nog weleens naast zitten...en dan bedoel ik ook letterlijk naast! Af en toe reden we naast de weg op het digitale beeld...en veelal was Betsy net even te laat met het vermelden van de afslag. Bedankt Betsy! Maar ach, dat heeft de pret niet verknalt, want we hebben de meest leuke weggetjes gereden.
Waaronder ook de weg langs de bungee Jump Bridge. Ik verklaar mensen die van een perfect veilige brug springen gewoon nog steeds voor gek, maar bij Josh begon het heftigte kriebelen. We hebben er dus een paar uurtjes staan kijken en met elke sprong zat mijn maag in de knoop...Nee dit zou niet voor mij zijn weggelegd.
Eenmaal Queenstown in en het is hier echt TE GEK!!! Het leek net Kaprun in Oostenrijk met al die mooie bergen en skiliften. Het krioelen van mensen en kleine cafeetjes en hutjes en winkeltjes waar je de hele dag kunt blijven vertoeven. Geweldig! We hebben bij Devil Burgers gegeten en daarna was het toch wel weer eens tijd voor een hardloopsessie, dus zijn Josh en ik door de bergen getrokken....en dat is zwaar mensen...heel zwaar, maar gelukkig ook heel leuk, want we hebben hele gekke en grappige dingen gezien onderweg, waaronder brievenbussen (!).
De brievenbussen in Australie en Nieuw Zeeland vind je niet als een gleuf in de deur, nee, dit zijn de brievenbussen die je in films ziet, aan het begin van iemands erf op een stokkie. Maar hier...ja, het stokkie was er...maar dan....rijen en rijen naast elkaar met de meest gekke uitingen van kunst.

Ik denk dat het hier een sport is; wie heeft de meest gekke brievenbus! Ik heb oude computers gezien, omgebouwd als brievenbus, espresso-apparaten, vissen, in elkaar geknutselde verkeersborden, caterpillar motors, en allerlei gekke kleurtjes en maten....het was geweldig grappig om te zien.

Na een goed uitgeslapen nachtje zijn we het centrum ingeweest en spontaan besloten om een wijntour te doen. We kregen een creditcard en daar kon je meer dan 80 wijnen mee proeven. We hebben veel geproefd, maar allebei zijn we toch wel het meest fan van rode wijn en dan voornamelijk de Shiraz variant, dus al snel bestelden we een flesje Shiraz, met een redelijk goede prijs-kwaliteits verhouding. En daar zaten we dan aan de wijn en een lekker kaasplankje.
Na elk glas werd het gezelliger en ik geloof ook dat ik steeds scheler begon te kijken, dus afgerekend en zwalkend onze weg vervolgd, die eigenlijk al gauw volgde in een aankoop van een jas van 120 dollar!!! Hahaha
We liepen namelijk een winkel binnen die mountainbikes verkochten, maar ook half een kledingwinkel was. Josh had serieus bijna een mountainbike gekocht (!) hahaha en ik, met mijn dronken kop: 'Zeg, wat een leuke jas! ff passen hoorrrrr!!' Mensen, het is een jas...haha...ja, je gelooft het niet, maar ik kan binnenkort als Formule 1 vlag fungeren op het race circuit!!! Haha...zwart-wit geblokt, met rose aan de binnenkant...en echt, best wel psychedelisch!!! Hahaha
Toen we terug in ons huisje waren ging ik tie-ta-teut even een slaapje maken, terwijl Josh op de veranda nog een paar biertjes achterover sloeg (mafkees!) en wat er toen gebeurde....echt heel lief....er was een katje, zwart-wit (heey...daar is ie weer...de jas) en die kwam ons huisje binnen en sprong zomaar op bed en kwam bij me liggen. Ik heb thuis 2 katten; Jibbe & Token en die komen ook altijd zo lief bij me liggen, dus die miste ik spontaan...en zo hebben Jackson (meteen gedoopt he) en ik lekker saampjes geslapen...lief-lief!

Jeetje, ik zie net dat ik al 4 A4-tjes heb zitten typen en ik heb nog een paar dagen te gaan, dus ik zal er een beetje doorheen rennen...haha
Josh heeft die dag erna een bungeejump gedaan mensen! WOW, ik was jaloers, want ik durf zoiets niet, maar gelukkig staat alles op film en foto. Het was geweldig om te zien!

Eenmaal terug in Geraldine, hielden we een grote NZ barbeque en ik heb veel vrienden van Shantelle en James ontmoet, waaronder Lana, een nichtje van Shantelle. Daar ben ik later nog in de week mee naar de film geweest. Erg gezellig!
Terwijl de jongens daarna in de ute stapten om op konijnen te gaan schieten, dacht ik lekker vroeg op bed te gaan, want ik zou die volgende dag met Shantelle de koetjes gaan melken..whoohoo. Een paar uur later maakte Shantelle me wakker en nam me mee naar buiten. 'Ik moet je wat laten zien', zei ze. Ze leidde me door de tuin het grasveld in, tussen de koetjes en toen, 'Kijk omhoog', zei ze.....
Ik huilde tranen van geluk.............zo klein als ik me voelde, kijkend naar de miljoenen en miljoenen sterren omringd door de Melkweg. Alsof iemand zijn hand door de sterren had laten glijden en zo een waas van sterrenstof achter had gelaten door die enorm zwarte achtergrond.
Muisstil als het was kon ik mijn eigen hartje horen slaan en elke ademhaling was zo fris en zuiver....
Sorry dat het klinkt als een of ander kasteelromannetje, maar echt....het bestaat!!! Jullie moeten namelijk weten dat je in Holland nooit zulke sterrenhemels zien zult, want dat is de Noordelijke hemisphere...alleen in de zuidelijke hemisphere zie je de prachtigste sterrenhemels...

Met 5 lagen kleding aan, een overall en een muts op mijn koppie liepen we naar de koetjes toe in de stal en zouden we gaan melken. Ik kreeg een schort om en deed handschoentjes aan voor de hygiene. Ik ben zo'n beetje opgegroeid tussen de boerderijen en het melken, want mijn oom heeft een boerderij in edam, dus dat was echt gaaf om te zien!
Ik vond het melken echt zoooooooooooooooooo geweldig, dat ik besloten heb om boerin te worden in NZ...ahha hihih!!! En de volgende dag ben ik uiteraard dus weer gegaan...geweldig...trappelende hoeven, poep en schijt overal, uiers, melk en cups die je op die spenen bevestigen moet....wat een ervaring....ik heb zoveel bijgeleerd......ik zal het op mijn cv zetten.

De volgende dag gingen we richting Westport, met als tussenstop Springs Junction....daar heb je namelijk de Maraui Springs...en daar wilde ik wel in dobberen.
Oke...achteraf had ik daar helemaal niet in willen dobberen!!! Gatverdamme, wat een rotte eieren stank!!!! Wist ik veel dat die hot water springs zoveel sulfa hadden...???!!! Ik heb er foto's en films van...en aan ons gezicht kon je wel zien hoe het er rook!! Whahahaha

De dag erna reed ik vanuit Westport naar Nelson, ongeveer 4 uurtjes rijden...en het was net Mario Kart door de bergen, zooooo leuk!!! Hahaha. Onderweg een biertje (Hoegaarden) gedronken en een leuk Fries koppel ontmoet en ik heb (ik kon het niet laten) mooie paarse stiletto's gekocht...joehie!!
Betsy heeft ons de weg goed gewezen, want we kwamen uit bij het huis van Scott, een goede vriend van Josh. Daar hebben we geslapen en gezellig gebbqd. Zijn vriendin Shinja was er ook (zij is Nederlands) dus voor mij was dat wel even fijn.
Tasman Bay stond de volgende dag op de lijst, dus we zeiden Scott gedag en vertrokken om daar te zwemmen en lekker te relaxen. Daarna reden we naar Kaikoura,waar je het hele jaar rond walvissen kunt zien zwemmen. (die heb IK helaas niet gezien, daar moet je vast een boottocht voor boeken)
Wat we wel hebben gezien zijn zeehondjes... Ik natuurlijk meteen een zeehond imiteren...ahha... ja het staat op film!!

We besloten onze reis met een bezoek aan Yaldhurst, bij de tante van Shantelle. Daar hebben we geslapen en zij heeft ons naar het vliegveld gebracht.
De vlucht begon heel soepeltjes, maar al gauw klonk door de speaker: 'All cabin crew and passengers return to their seats immediately and fasten up your seatbelts'. Oh mijn god, dacht ik, daar gaan we weer....nu ga ik dus echt dood....
Ik heb nog NOOIT, maar dan nog NOOIT zoiets meegemaakt.....het vliegtuig schoot door de lucht en viel zo nu en dan 5 meter naar beneden....de vleugels leken wel elastiekjes en gingen tekeer daarbuiten. Het vliegtuig schokte zo hevig dat iedereen zich erge zorgen begon te maken en ik voelde me steeds meer en meer zenuwachtiger worden. Ik greep Josh zijn hand en de leuning van mijn stoel en toen werd het pas echt erg....de schokken waren zo hevig, ik dacht echt, echt, echt, echt, echt waar dat het vliegtuig zou gaan neerstorten. Ik begon hevig met alle andere kinderen mee te huilen en zei steeds schietgebedjes....terwijl de tranen over mijn wangen rolden...
Ik had al een hekel aan vliegen, maar dit was werkelijk waar het meest afschuwelijke gevoel dat ik ooit heb ervaren. Kilometers hoog in de lucht, boven de oceaan, in een vliegtuig, vertrouwen op de 2 piloten in de cockpit...nou, ik heb weleens leukere dingen meegemaakt.
De hele vlucht lang bleef ik huilen, zelfs toen we op de grond stonden...ik heb de piloot wel honderd keer met tranen in de ogen bedankt, dat ze me weer veilig op de grond hadden gebracht. (Wat een maf mens, moeten ze hebben gedacht!)
Ik zei tegen Josh dat ik NOOIT meer zou gaan vliegen en dat ik desnoods met een boot terug naar Nederland zou varen!! Als Sinterklaas het kan ....kan ik het ook!! Hahah

Ik heb nog zoveel meer avonturen te vertellen over NZ en alle geweldige dingen die ik daar heb gedaan, maar er moet natuurlijk ook wel wat overblijven voor mijn terugkomst, die al snel volgt...

Dus lieve mensen, nog een week en dan vlieg ik woensdag de 23^e van februari alweer terug....
Het geeft me veel plezier te denken dat ik weer terugga naar mijn familie en lieve vrienden. Ook mijn werk natuurlijk, met de kids die ik erg gemist heb,maar het maakt me ook een beetje sip....ik heb hier 7 maanden zoveel te gekke dingen gedaan en gezien.
Ik heb nieuwe vrienden gemaakt, gefeest, geleefd en mezelf niks tekort gedaan in de tijd dat ik hier was....

Genieten, genieten, genieten....blij dat ik besta!!!!